Bądź na bieżąco z wpisami na blogu. Zostaw swój e-mail.

Zasilek socjalny (pomoc socjalna) w Norwegii dla gorzej sytuowanych rodzin.

Czy wiecie, że każda rodzina o niskich dochodach w Norwegii może starać się o pomoc socjalną (sosialhjelp) z NAV.

Rodziny, w których średnia dochodów na członka rodziny jest poniżej tzw. minimum socjalnego, mogą starać się o comiesięczną bądź jednorazową zapomogę socjalną (świadczenie socjalne). Zgodnie z Ustawą o pomocy socjalnej (sosialtjenesteloven) każda osoba, która posiada stały adres zamieszkania w Norwegii, a której dochody są poniżej minimum socjalnego, może wystąpić o pomoc finansową do Sosialkontoret, czyli norweskiego odpowiednika Ośrodka Pomocy Społecznej. Być może polskie MOPS-y nie kojarzą nam się zbyt dobrze, jednak w Norwegii korzystanie z pomocy socjalnej jest bardzo rozpowszechnione. Szacuje się, że każdego roku ponad 120 000 osób w Norwegii otrzymuje pomoc finansową z Urzędu Pomocy Społecznej. 

Często osoby, które nie mają prawa do zasiłku, gdyż np. za krótko pracowały, pobierają bardzo niski zasiłek dla bezrobotnych lub jeden z małżonków nie pracuje, gdyż jest w trakcie poszukiwania pracy itp. itd., składają podanie o zasiłek socjalny.

Kto może wystąpić o zasiłek socjalny?

Zgodnie z ustawą, każda osoba legalnie przebywająca w Norwegii, ma prawo starać się o zasiłek socjalny. Z zasady podanie o zasiłek socjalny składa się do NAV w gminie zamieszkania.
Wyjątek stanowią osoby poniżej 18 roku życia, gdyż obowiązek utrzymywania takich osób spoczywa na rodzicach. Jeżeli ukończyłeś 18 rok życia i nie uczysz się w szkole średniej a nadal mieszkasz z rodzicami lub z innym członkiem rodziny, to możesz podpisać z nimi umowę najmu (tak, tak! ) i wtedy możesz wystąpić o zasiłek socjalny niezależnie od budżetu domowego twoich rodziców – traktowany jesteś wtedy jako niezależna jednostka, która może starać się o zasiłek.

CZYTAJ STARSZE WPISY NA BLOGU 

Czy osoby niezamężne traktowane są tak samo jak małżonkowie ?

W Norwegii konkubenci (samboere), czyli osoby, które nie zawarły ze sobą związku małżeńskiego, z zasady nie mają obowiązku wzajemnego utrzymywania się. Jedynie małżonkowie i zarejestrowani partnerzy mają taki obowiązek z urzędu. Dlatego też, z reguły urząd Pomocy Społecznej nie może zażądać od osoby niezamężnej, aby ta przedstawiła zaświadczenie o dochodach swojego konkubenta / konkubiny. Jednakże przed wydaniem decyzji norweski urząd ma obowiązek zapytać cię, czy Twój konkubent / konkubina nie ma realnych możliwości utrzymywania cię. Główną zasadą przyznawania pomocy społecznej jest zasada, iż „wszelkie możliwości zdobycia środków na utrzymanie” powinny zostać podjęte i wyczerpane przez osobę starającą się o zasiłek zanim zwróci się ona po pomoc do urzędu państwowego. Niektóre urzędy praktykują tę zasadę w bardziej a inne w mniej rygorystyczny sposób.

Jak długo mogę pobierać zasiłek socjalny?

Zgodnie z ustawą zasiłek socjalny powinien być „przejściową formą pomocy” a osoba otrzymująca zapomogę ma obowiązek zrobienia wszystkiego, aby wykorzystać wszelkie możliwości zwiększenia dochodu w jak najszybszym czasie. Niektóre urzędy wymagają, aby osoba pobierająca zasiłek była zarejestrowana i aktywnie poszukiwała pracy.

CZYTAJ STARSZE WPISY NA BLOGU 

Czy mogę się starać o zasiłek socjalny?

Zgodnie z ustawą każda osoba przebywająca legalnie na terenie Norwegii powinna mieć zapewnione środki na utrzymanie na normalnym, dopuszczalnym społecznie poziomie. Oznacza to, że każdy powinien po zapłaceniu rachunków za mieszkanie, prąd, opłat komunalnych itp. mieć zapewnione pewne minimum socjalne na wyżywienie, ubrania, środki czystości czy poruszanie się środkami transportu.

Rodziny, które mają dzieci, traktowane są w szczególny sposób, gdyż do minimum socjalnego na jednego dorosłego lub parę dolicza się również minimum socjalne na dzieci w odpowiedniej grupie wiekowej. W niektórych przypadkach do niezbędnych wydatków dolicza się wydatki na benzynę, jeżeli w rodzinie jest dziecko, które jest np. wożone do przedszkola.

Co oznacza w Norwegii minimum socjalne?

Minimum socjalne może być różne, w zależności miejsca zamieszkania ale rząd norweski podaje co roku na swojej stronie internetowej ogólnie przyjęte stawki dla całej Norwegii, które każdy urząd reguluje następnie sam, w dół lub w górę. W dużych miastach takich jak Oslo, próg minimum socjalnego jest zwykle wyższy niż w małych wioskach. Na rok 2014 dla osoby samotnej stawka minimum socjalnego wynosiła przeciętnie 5 600 kr, dla par 9 300 kr, dla osób mieszkających z innymi niż członkowie rodziny 4650 kr, dla dzieci 0-5 lat 2 150 kr, dzieci 6-10 lat  2 850 a dla dzieci 11-17 lat 3600.

Czy oznacza to w takim razie, że jeżeli jestem osobą samotną i wynajmuję mieszkanie ze znajomym, to rząd norweski uważa, że powinienem „przeżyć” za 5600 kr miesięcznie? Nie do końca tak jest. Minimum socjalne dla osoby samotnej, czyli 5600 kr miesięcznie, to kwota, która powinna ci zostać na wyżywienie, ubrania, środki czystości i poruszanie się środkami transportu po opłaceniu wszystkich podstawowych i niezbędnych opłat. Do niezbędnych opłat nie zaliczają się zgodnie z ustawą np. rachunki telefoniczne, rachunki za internet, karnet na siłownie itp. Poprzez niezbędne opłaty rozumie się opłaty za mieszkanie, prąd (opał) oraz opłaty komunalne a w niektórych uzasadnionych przypadkach, również wydatki na samochód. Osoby, które mają kredyt mieszkaniowy, mogą przedstawić wyciąg z banku pokazujący kwotę raty na spłaty mieszkania lub domu.

Wszystkie wydatki muszą zostać udokumentowane rachunkami a wszystkie dochody wyciągami z konta lub odcinkami wypłaty. Należy dołączyć je do formularzu wniosku.

Czy moja rodzina ma prawo do zasiłku socjalnego?

Decyzja urzędu o przyznaniu zasiłku socjalnego opiera się przede wszystkim na indywidualnej ocenie sytuacji każdej osoby / rodziny. Każda osoba składająca podanie ma prawo do uzasadnienia swojej prośby i opisania swojej sytuacji w swoim podaniu a często również w trakcie indywidualnej rozmowy w cztery oczy z pracownikiem socjalnym, do której każdy wnioskodawca ma prawo!.

Urząd pomocy społecznej nie ma prawa nikomu odmówić przyjęcia podania o zasiłek socjalny! – niezależnie od tego, jaką wyda decyzję.
Czas oczekiwania to około 2/3 tygodnie w zależności od gminy zamieszkania. W dużych miastach czas oczekiwania jest dłuższy niż w małych miasteczkach.

Ile zasiłku należy się mojej rodzinie?

Posłużmy się przykładem> Mąż dochód 18 000 kr netto. Żona nie pracuje, bez prawa do zasiłku. 2 dzieci, 2 i 6 lat.

Opłaty za mieszkanie : czynsz – 8 000 kr, prąd 700 kr, opłaty komunalne 700 kr (opłata roczna podzielona przez 12), wydatki na benzynę w związku z zawożeniem dzieci do przedszkola i szkoły (1500 kr) / należy o tego typu wydatkach napisać we wniosku i je uzasadnić.

UWAGA: NIEKTÓRE URZĘDY DO DOCHODÓW DOLICZAJĄ BARNETRYGD I KONTANTSTØTTE . JEDNOCZESŚNIE W WYDATKACH MUSZĄ WTEDY UJĄC MIESIĘCZNE WYDATKI NA PRZEDSZKOLE, SFO LUB OPIEKUNKĘ,

Wydatki razem: 10 900 kr

Dochody: 18 000 kr

Pozostaje na rodzinę: 7 100 kr (umówmy się, że to kwota A) – a teraz, ile powinno zostać?

Minimum socjalne na dwoje dorosłych 9 300 kr + minimum socjalne na dziecko 0-5 lat 2 150 kr + minimum socjalne na dziecko 6-10 lat 2 850 kr. Razem: 14 300 kr. Tej rodzinie po opłaceniu wszystkich opłat na mieszkanie i dojazdy powinno zostać 14 300 kr (nazwijmy ją kwotą B) na „utrzymanie” (wyżywienie, ubrania, buty, rozrywki rodzinne itp.).

Z powyższych wyliczeń wynika, że tej rodzinie należy się miesięczny zasiłek socjalny w wysokości 7 200 kr.

Jest to różnica pomiędzy, kwotą B a kwotą A. W ten sposób (oczywiście w uproszczeniu!) NAV wylicza kwotę należnego zasiłku socjalnego.

UWAGA> Podane wyżej wyliczenie jest wyliczeniem uproszczonym, mogą istnieć odstępstwa od tego, jak standardowo urzędy traktują wydatki i dochody. Do dochodów zaliczają się też następujące świadczenia> sykepenger, arbeidsavklaringspenger, uførepensjon, alderspensjon, etterlattepensjon, barnepensjon, foreldrepenger, dagpenger i overgangsstønad.

W niektórych gminach urzędy wliczają do dochodów dochody z wynajmu/podnajmu oraz zgromadzone środki na kontach oszczędnościowych a nawet zwroty podatku czy feriepenger. 

Warto tutaj wspomnieć, że biedniejsze rodziny, które mają dzieci i otrzymują zapomogę przez dłuższy okres czasu, mają prawo do różnych dodatków np. z okazji Świąt Bożego Narodzenia, rodzinnych uroczystości oraz okazyjnych zakupów, np. nart dla dzieci.
Rodziny gorzej sytuowane, które nie mają szansy w dłuższej perspektywie czasu zaoszczędzić odpowiednich środków na np. meble, pralkę czy lodówkę mogę wystąpić o jednorazową zapomogę właśnie na ten cel. Do wniosku należy dołączyć ofertę kupna z np. finn.no lub najtańszego nowego sprzętu ze sklepu (urząd refunduje zakup najtańszej alternatywy).

WNIOSEK – PODANIE O ZAPOMOGĘ SOCIALNĄ (KRAV OM SOSIALHJELP) OTRZYMASZ W TWOIM URZĘDZIE NAV LUB NA STRONIE INTERNETOWEJ TWOJEJ GMINY wpisując w wyszukiwarkę „Krav om sosialhjelp”.

WIĘCEJ WPISÓW NA BLOGU Serdecznie zapraszam do prenumeraty w okienku po lewej stronie strony głównej :)