Bądź na bieżąco z wpisami na blogu. Zostaw swój e-mail.

Odliczenia podatkowe w Norwegii – pozyczka mieszkaniowa

Odliczenia podatkowe w Norwegii – pożyczka mieszkaniowa

 

Czy wiesz, że spłacając pożyczkę mieszkaniową płacisz mniejszy podatek dochodowy?

 

Czy wiesz, że jako pożyczkobiorca w Norwegii, możesz pomniejszyć swój podatek dochodowy poprzez odliczenie wpłat oprocentowania (rente) pożyczki mieszkaniowej od przychodu?

 

Dziś nie stanowi już żadnej tajemnicy fakt, że mając kredyt mieszkaniowy w banku można uzyskać niemałą ulgę podatkową składając norweskie zeznanie podatkowe (selvangivelse) i samemu odzyskać wiele tysięcy koron bez korzystania z usług firm pośredniczących.

 

Wszystkie miesięczne wpłaty oprocentowania wpłacone w ciągu roku do banku można wpisać w zeznaniu podatkowym w punkcie 3.3/4.8 Renter, gjeld, andre kapitalkostnader og fradrag. Ulga podatkowa wynosi w tym wypadku 28 procent, co w praktyce może oznaczać, że odzyskamy nawet do kilkudziesięciu tysięcy koron rocznie.

 

Dla wielu osób spłata oprocentowania pożyczki jest sposobem na uzyskanie największej z możliwych ulg podatkowych jako pracobiorca. Zwykle dane na temat wysokości naszych wpłat przekazywane są automatycznie z naszego banku do urzędu skarbowego (Skatteetaten) lecz zawsze powinniśmy sami sprawdzić czy dane te zostały prawidłowo podane. Każdy z nas sam odpowiada za prawidłowość danych na własnym zeznaniu podatkowym.

 

Prawidłową kwotę znajdziemy na zestawieniu rocznym, tzw. årsoppgave, które Twój bank wysyła do Ciebie na początku każdego kolejnego roku. W årsoppgave znajdziemy zarówno całkowitą kwotę wpłat oprocentowania (sum fradragsberettigede renter), która musi znaleźć się w punkcie 3.3.1 jak również całkowitą kwotę naszej pożyczki (sum fradragsberettiget gjeld), która musi pokrywać się z kwotą w punkcie 4.8.1 zeznania podatkowego.

 

Co zrobić, jeżeli pożyczkobiorców jest dwoje?

 

Bardzo często zdarza się, że urząd skarbowy automatycznie wpisuję kwotę pożyczki mieszkaniowej na zeznanie podatkowe tylko jednego z pożyczkobiorców. Jeżeli jako para oboje figurujecie na dokumentach bankowych jako pożyczkobiorcy, to oboje macie prawo do ulgi podatkowej z tego tytułu.

 

Konkubenci powinni zgodnie z przepisami wpisać połowę kwoty pożyczki oraz zapłaconego z tego tytułu oprocentowania na zeznanie podatkowe. Jeżeli urząd skarbowy automatycznie wpisał całość pożyczki tylko na jednego konkubenta należy to skorygować w pozycjach 3.3.1/4.8.1 na zeznaniu podatkowym.

 

Małżonkowie, zgodnie z przepisami, mogą dzielić między sobą ulgę podatkową w dowolny sposób.

 

Bądź na bieżąco z wpisami na blogu. Zostaw swój e-mail na stronie głównej